சனி, 20 ஏப்ரல், 2013

முதுமை

பாண்டி ஆட்டம் போட்ட கால்கள்
இன்று நொண்டியாட்டம் போடும்
எலும்பைக் கட்டிப்பிடித்த தசைகள்கூட
ஊடல் செய்யும் நேரம்

பருவம்வந்த பெண்ணைக் கூட
பார்க்கும் பார்வை மாறும்

நெஞ்சம் நிறைந்த நினைவுகளை
வாய் நித்தம் அசைபோடும்
இரவும் பகலும் ஓயாமல்
இருமல் உயிரிருப்பதை பறைசாற்றும்
நித்தம் சோறின்றி பயிர்போல்
நீரால் உடல் வாழும்
குட்டிபோட்ட குட்டியை காக்க
காலம் கழிந்து போகும்
சுவரில் ஓவியம் ஆகும்வரை
சிலையென மூலையில் வாழுமிவர்க்கு

மருமகளிடம் உரிமையுரைத்தால் எங்ஙனம்
மௌன விரதம் கலைந்து கத்தியகுயிலுக்கு
காக்கைக்கூட்டில் இடமில்லையோ அதுபோல்
மகன்வீடின்றி முதியோர் இல்லத்தில் தானேவாழ்வு!!!




கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக