புதன், 23 அக்டோபர், 2013

என் முதற் பரிசே !!

Translation of poem wrote by my friend Pragalbha vasudevan for his brother.

நிலவைபோல் வானெங்கும் கண்களை உருண்டோடவிட்டு
நன்கு ஒளிரும் வால்நட்சத்திரத்தை தேடின கண்கள்
நாம் எண்ணியதை தரவல்ல கற்பகத்தருவது
நொடிப்பொழுது கண்மூடி பிஞ்சுக்கைகூப்பி வேண்டினேன்
நெடுநாள் அல்லும்பகலும் என்னோடிருக்கத் துணைவேண்டி
நிகழ்ந்தது அந்த அதிசயம் இருபதாண்டுகளுக்கு முன்பு- விழுந்தது
நட்சத்திரம் என்கையிலே அன்பின் வடிவமான குழந்தையாய்
நான் பெற்ற பரிசு பிஞ்சுக்கையுதறி புன்னகைபுரிந்தது
நரைமுடி சாண்டாகிளாஸ் தன்பரிசுமூட்டையை கொடுத்தாற்போல்
நான் கண்ணனின் பிம்பமான பிரத்யும்னாவை கண்டு மகிந்தேன்
நாட்கள் மாதங்களாய் மாதங்கள் வருடங்களாய் உருண்டோட
நாங்கள் அன்பைபகிர்ந்து துயரங்களை இணைந்தே போராடினோம்
நெடுங்காலம் வாழவாழ்த்தும் முதல் தோழி உன் அக்கா 

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக